My Weblog: istanbul elektrikci paykasa satin al umraniye elektrikci uskudarda elektrikci umraniyede elektrikci film indir kadikoy elektrikci kagithane elektrikci beylikduzu elektrikci seyrantepe elektrikci alibeykoy elektrikci uskudar elektrikci umraniye elektrikci istanbul su tesisat tamiri sisli kombi tamiri sisli cilingirci

 

 

Η ιστορία του τόπου μας

krya-vrysi1_600_2

Mε βάση τα ιστορικά δεδομένα, γύρω στο 500 π.X., το μεγαλύτερο μέρος της πεδιάδας της Kεντρικής Mακεδονίας καλυπτόταν από τη θάλασσα του
Θερμαϊκού Kόλπου. Tο 200 π.X.  μετά από ηπειρωτικές κινήσεις του εδάφους και από τις προσχώσεις των ποταμών Aλιάκμονα, Aξιού και Eχέδωρου, τα νερά της θάλασσας υποχώρησαν και δημιουργήθηκε λιμνοθάλασσα. Mετά από 600 χρόνια, σταδιακά, διαμορφώθηκε η λεγόμενη λίμνη του Λουδία ή των Γιαννιτσών, η οποία είχε ως μόνη διέξοδο των νερών της την κοίτη του ποταμού Λουδία.

Στην νεολιθική εποχή ο Θερμαϊκός κόλπος επεκτείνονταν μέχρι τα όρια του Βερμίου και Πάικου. Με τις προσχώσεις των ποταμών Αλιάκμονα, Αξιού και Λουδία η θάλασσα υποχώρησε και εγκλωβίζοντας τα νερά δημιούργησε την λίμνη των Γιαννιτσών.

Έως το 500 μ.Χ. περίπου είχε πλέον σχηματιστεί οριστικά η Λίμνη του Λουδία, καθώς το Δέλτα του Αξιού είχε ενοποιηθεί με το Δέλτα του Αλιάκμονα. Η Λίμνη του Λουδία ήταν αρχικά υφάλμυρη αλλά με την πάροδο των αιώνων μετατράπηκε σε έλος γλυκού νερού καθώς δεχόταν τα νερά από τους ποταμούς που στράγγιζαν το ορεινό τόξο της Πέλλας (Βόρας, Τζένα, Πίνοβο, Πάϊκο) και το βόρειο Βέρμιο.

Από το 1860 έως το 1927 νότια της πόλης των Γιαννιτσών και σε απόσταση περίπου 24 χιλιομέτρων υπήρχε ένας οικισμός με λίγες καλύβες και μικρά πλινθόκτιστα σπίτια με την επωνυμία Πλάσνα.

Ο οικισμός αυτός ανήκε στην κοινότητα Βάλτων. Οι κάτοικοι του ήταν ντόπιοι Έλληνες, ψαράδες και κτηνοτρόφοι στο επάγγελμα, δούλευαν και σαν εργάτες στα κτήματα του Αβδούλ μπέη. Ο αριθμός των κατοίκων δεν ξεπερνούσε τους διακόσιους. Το 1928 ο οικισμός αριθμούσε 285 κατοίκους. Από το 1890 και μετέπειτα έφθασαν και μερικές οικογένειες βλάχων και από το 1927 άρχισε η κατοίκηση του χώρου από πρόσφυγες της Μικράς Ασίας και του Πόντου.

Λίγο μακρύτερα από τη θέση του οικισμού απλωνόταν η λίμνη των Γιαννιτσών. Από το 1904 έως το 1908 διαδραματίστηκαν πολλά ιστορικά γεγονότα, που αποτέλεσαν και τον πρόδρομο μιας ιστορικής καμπής για τον Ελληνισμό. Στην λίμνη των Γιαννιτσών κατέφευγαν πολλοί κομιτατζήδες (Βούλγαροι ληστές),
που είχαν προορισμό να τρομοκρατούν τα ελληνικά χωριά της περιοχής με σκοπό την αλλαγή της εθνικής τους ταυτότητα.

Γνωστοί αξιωματικοί ύστερα από σκληρούς αγώνες κατάφεραν να εκπορθήσουν το άντρο των Βουλγάρων κομιτατζήδων που βρισκόταν στη μέση της λίμνης

Λίγα χρόνια αργότερα, το 1912 ο ελληνικός στρατός στις 17 Οκτωβρίου πέρασε το Λουδία ποταμό και έδιωξε τους Τούρκους από την περιοχή και προχώρησε προς τα Γιαννιτσά. Η αποξήρανση της λίμνης ολοκληρώθηκε το 1935. Επειδή η μόνη ύδρευση των κατοίκων, ήταν μια και μοναδική βρύση (αρτεσιανό), που
είχε πόσιμο νερό και αρκετά δροσερό κατά τις ημέρες του καλοκαιριού, το νεοσύστατο χωριό πήρε την ονομασία ΚΡΥΑ ΒΡΥΣΗ.